"O meu nome é Skywalker" de Agustín Fernández Paz foi o libro que lemos para esta sesión. Unha historia que nos invita a reflexionar sobre a crúa realidade das persoas sen fogar que viven ao noso redor. E iso foi como comezou a sesión, falando sobre ese tipo de situacións, de cómo se pode chegar a elas e de que solucións podería haber para cambialas. Preguntas de difícil resposta, pero que axudan a pensar no drama que viven esas persoas e a empatizar con elas.
Falamos tamén de por que o protagonista non querería dicir cal era o seu nome real á nena e por qué lle contaría esas historias de fantasía, así como a onde marcharía Skywalker e por que o faría.
Démonos conta de que algúns coñecían a persoas parecidas ao noso protagonsita e realmente se decataban de que parecían invisibles para a maioría da xente.
Despois de todas estas reflexións xogamos ao xogo ao que Raquel, a nena da historia, xogaba co seu pai: adiviñar que pensarían as persoas que vían pola ventá da súa casa. Neste caso puxemos unhas gafas de ler pensamentos de persoas e nun "bocadillo dos de pensar", cada quen escribiu o que cría que podían ser os pensamentos das persoas dunha imaxe dada. Ao rematar de escribilas léronse e tiñamos que adiviñar que persoa podería ser a que pensaba dese xeito. Todo iso o pegamos nun mural para que quedase recollido o traballo desta sesión.
